Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi.

Bugünlerde Nilgün Marmara çıkıyor karşıma sıklıkla. "…Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte!.." diyen şair. Belki yoga ile aradığımız bağ tam da bu işte. Çocuksu bir saflık ve coşkuyla hayata teslim olmak, geçen zamanın daralttığı algılarımızla sınırlamaksızın… İncinmişliklerin, kırılmışlıkların bedende bıraktığı izlerle karşılaşarak, onların hayattan çaldıklarını geri almak ve yaşamak; doyasıya yaşamak.   

Zihin kandırılabilir, beden asla

görsel: http://3.bp.blogspot.com

Dün hediye gelen kitabımın sayfalarını karıştırırken, önüme çıkan ilk paragraf şu oldu: 

"Çocukluğumuza ilişkin gerçekler bedenimizde birikmiştir; onları bastırabiliriz ama asla değiştiremeyiz. Zihnimiz kandırılabilir, duygularımız yönlendirilebilir, algımız allak bullak olabilir, bedenimiz ilaçlarla oyuna getirilebilir. Ancak beden tıpkı hiçbir uzlaşmayı ve bahaneyi kabul etmeyen o çocuk kadar dürüst bir şekilde, bunların faturasını kesecektir ve biz gerçeklerden kaçınmaya bir son vermedikçe, bize eziyet etmeye son vermeyecektir." Alice Ailler 

(Geçmiş Şimdi Olduğunda, Dr. David Richo, s.165)

Burgazada'da Yoga

Dün Burgazada’da gerçekleştirdiğimiz etkinliğin fotoğraflarını paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Bu etkinlik ile UNİCEF Türkiye Milli Komitesi’nin başlattığı Soma faciasinda ailelerini kaybeden işçi çocuklarına yönelik, OKUL ÖNCESİ EĞİTİM İÇİN DESTEK Kampanyası’na aktarılmak üzere bağış topladık.

Herkesin bu çalışmalardan farklı deneyimlerle döndüğüne ve birlikte doğada olmanın yeni farkındalıklar yarattığına neredeyse eminim. Günün sonunda herkes mutlu görünüyordu, ne de olsa birlikte olmak güzel. Yeni fikirlerimiz ve projelerimizle yola devam edeceğiz...