Hart Lazer’dan Korona Günleri İçin Mesaj

Ramanand Patel ve Hart Lazer'ın Yoga asana
ve meditasyon inzivası, Kamboçya, Mart 2016 

Değerli hocamız Hart Lazer’dan bu zor günler için bir mesaj var. United Yoga Montreal’in izniyle çevirisini paylaşıyorum. 

Hart’ın notu:
Dünyada hüküm süren bu çok özel zaman diliminde, sağlığa ve finansal rahatlığa olan iflah olmaz düşkünlüğümüzden ve izole, keyif dolu, bireysel biçimde yaşamaya hakkımız olduğuna dair bitmek bilmeyen inancımızdan kaynaklanan bir korkuya ve paniğe kapılmak olası.

Bu viral tehditten hiç ders almıyorsak bile en azından Indra'nın ağı ile birbirimize bağlı olduğumuzu öğrenelim. Her birimiz açıklanamaz bir şekilde bir diğeriyle temas halinde.

Biz insanlar, açıklanamayan olaylar karşısında, anlamak ve kalplerimizdeki hassasiyetle kalmak konusundaki yetersizliğimizden kaçmanın yollarını arıyoruz.  

CHARLOTTE JOKO BECK bu kaçış mekanizmasını 3 kategoriye ayırıyor: Analiz, suçlama ve düzeltme. Bunlar, kalbimizdeki hassasiyetten kaçınmanın farklı yolları.

Neden analiz ediyoruz? Çoğunlukla şüphe duymamak ve bazı şeylerden emin olmak istiyoruz. Ayaklarımızın altındaki zeminin titremesinden hoşlanmıyoruz. Ne olup bittiğini zihinsel olarak kavrarsak bunun bize kolaylık ve rahatlık getireceğine inanıyoruz.

Analiz etmek bir problem midir? Kesinlikle değil. Peki bu gerçeklikten kaçmanın bir yolu mudur? Çoğunlukla.

Düzeltmek bir problem midir? Tabii ki hayır, ama el becerisi ile bir şeyi düzeltmek ile hayal dünyasında bir şeyleri düzeltmeye çalışmak birbirinden çok farklıdır.

Korku, çaresizlik ve kontrol kaybı hissiyle kalmak, çalışmanın başlangıç noktasıdır. 

Suçlamak bir problem midir? Evet, evet, evet.... Bu, belirli etnik grupların yaydığı bir hastalık değil, bir virüstür. 

Şimdi, yoga asana ve meditasyon pratiklerimizin bize öğrettiklerini uygulamaya koyma fırsatıdır: Olanı olduğu gibi kabul etmek ve korkumuzu, yalnızlığımızı ve evrendeki olayları kontrol edemeyeceğimizi hissetmek.

Size yoga asana ve meditasyonun temellerini defalarca ifade etmeye çalıştım. Bana göre bu uygulamalar, zor durumlarda gerçekte olanlardan kaçınmak yerine gerçeği yaşamak için bir hazırlıktır.

Bu zor bir iş, ama yapılması gereken budur.

Korku, yalnızlık, rahatsızlık hisleri ile kalın ve savunmasızlığınıza sabır ve sevgi ile dokunun.

Korku, suçlamaya değil, sevgiye yol açmalı.

İzolasyon, yalnızlığa değil, sevgiye yol açmalı. 

Dar bakış açısının ve korkunun ötesine ulaşın.

Şimdi, pratiğimiz budur.

***
Bu çeviriyi yaparken bile gözlerim doldu, Hart’ın öğrettiklerini, şefkatini ve her defasında beni saf gerçekle yüzleştirme becerisini içimde hissettim. Hayatıma değmiş bu yüce öğretmene sonsuz şükranlarımla bu notu paylaşmayı bir borç bilirim.  

Bu notun orijinal İngilizce versiyonunu UYG instagram hesabından okuyabilirsiniz. 

gerçeğe bakma anı

Richard Freeman, the mirror of yoga kitabında sıklıkla ölüm kavramından söz ediyor. "Bu çoğu insanı, yoga geleneğinin son derece kötümser ya da depresif olduğu sonucuna götürebilir; çünkü öğretilerde sıklıkla hepimizin doğum, yaşlılık, hastalık ve ölüme tabi olduğundan bahsedilir" diyor. Hatta en organik besinlerle beslensek, çok düzenli yoga yapsak da hepimizin öleceğini ve muhteşem başarılarımızı yıllar sonra hiçkimsenin hatırlamayacağını hatırlatıyor. Geçiciliğin doğasını anlamaya bir davet bu aslında. Anlamak ve anladıkça özgürleşmek. 

Şimdi bu güzel bahar günü, bu ölüm konusu da nerden çıktı diyeceksiniz… Bildiğiniz gibi Hart Lazer dilimden düşürmediğim, çok değerli bir hocam. Son ziyaretinde bize önerdiği bir meditasyonu son günlerde uygulamaya başladım. Meditasyon, şu cümleleri zihinde çevirerek etkilerini hissetmek üzerine: "Her şey değişir, hiçbir şey aynı kalmaz. Ölümümün ne zaman olacağı belirsiz ama öleceğim kesindir. Bu akşam eve dönemeyebilirim (everything changes, nothing stays the same. the time of my death is uncertain, but my death is certain. I might not go home tonight.)" Bu meditasyonun yaşattığı deneyim bırakın bana kalsın, zaten daha yolun başındayım. Ama dün BBC'de "Butan’daki mutluluğun sırrı ölümü düşünmek" haberini okuyunca, bu değerli isimler pek de boşa konuşmuyorlar diye düşündüm ve oturdum klavyenin başına. 

Meditasyon, kendini kandırma değil, gerçeğe bakma anı olmalı. Çünkü gerçeği görmek, anlamak kabul etmek, en büyük şifa… 

BBC Dergi'deki yazıyı okumak isterseniz tıklayın 

yoga ve sanat

 
John Cage “Biz bir hedefe doğru ilerlemiyoruz. Zaten hedefin kendisiyiz ve o her an bizimle birlikte değişiyor. Eğer sanatın bir amacı varsa, işte bu amaç bu gerçeğe uyanmak olmalı” diyor. Yoganın da tıpkı sanat gibi gerçeğe uyanmanın bir yolu olduğunu düşünüyorum. Bedeni bir araç gibi kullanarak ufuğun ötesini araştırabilir miyiz? Hareketle, nefesle ve asanalar arasında akarak sınırları sorgulayabilir miyiz?